Symulacja części teoretycznej

Egzamin próbny

20 pytań losowanych z całej bazy serwisu, 30 minut na arkusz, próg 16 poprawnych odpowiedzi. Jedna poprawna odpowiedź z 3 wariantów, za pomyłkę zero punktów - punktów ujemnych nie ma.

Zegar rusza po kliknięciu „Rozpocznij". Wynik zobaczysz dopiero po oddaniu arkusza albo po upływie czasu - w trakcie nie podpowiadamy, bo na sali też nikt nie podpowie. W pełnym arkuszu każde podejście to nowe losowanie, więc ten sam zestaw pytań nie wraca dwa razy.

1. Pytanie 1

   Kabina typu ROPS w maszynach budowlanych chroni operatora przed:

   a) uderzeniem elementami spadającymi z góry b) zgnieceniem, w przypadku przewrócenia się maszyny c) zapyleniem w kabinie operatora

   Kopson wyjaśnia:

   ROPS to konstrukcja chroniąca przy przewróceniu maszyny. Jej zadaniem jest utrzymanie wokół fotela nienaruszonej przestrzeni przeżycia w chwili, gdy maszyna kładzie się na bok lub dach, czyli niedopuszczenie do zgniecenia operatora. Rama nie zapobiega samemu wywróceniu i nie ma nic wspólnego z zapyleniem ani klimatyzacją. Skrót łatwo zapamiętać przez roll over, czyli obrót maszyny.

   Podstawa prawna: norma PN-EN ISO 3471 (ROPS) - to norma techniczna, nie przepis

2. Pytanie 2

   Częstotliwość wykonywania obsługi technicznej okresowej zależy:

   a) od liczby przepracowanych godzin (motogodzin) b) od daty produkcji maszyny c) od ilości wykonanych cykli roboczych

   Kopson wyjaśnia:

   Zużycie zespołów narasta wraz z czasem pracy silnika, a nie z kalendarzem, dlatego producenci rozpisują przeglądy w motogodzinach, typowo co 250, 500 i 1000 motogodzin. Termin wyznacza licznik motogodzin w kabinie i to jego wskazanie wpisuje się do dokumentacji obsługi. Data produkcji mówi o wieku maszyny, a nie o jej przebiegu, a cykli roboczych żaden układ nie zlicza. Maszyna stojąca miesiąc na placu nie zbliża się do przeglądu ani o godzinę.

3. Pytanie 3

   Ile wynosi bezpieczna odległość X dla pracy maszyną lub urządzeniem technicznym przy napowietrznych liniach elektroenergetycznych o napięciu znamionowym 400 [kV]?

   a) nie mniej niż 3 [m] b) nie mniej niż 40 [m] c) nie mniej niż 30 [m]

   Kopson wyjaśnia:

   Linia 400 kV to najwyższe napięcie w krajowej sieci przesyłowej i mieści się w ostatnim przedziale tabeli, powyżej 110 kV, gdzie obowiązuje 30 m. Przepis nie stopniuje odległości dalej, więc dla 220 kV i 400 kV jest ta sama wartość, a wariant 40 m nigdzie nie występuje. Odpowiedź 3 m dotyczy linii do 1 kV i jest tu pułapką na pomylenie 400 V z 400 kV.

   Podstawa prawna: rozporządzenie MI z 06.02.2003 r., § 55 ust. 1 (Dz.U. 2003 nr 47 poz. 401)

4. Pytanie 4

   Resuscytację krążeniowo-oddechową prowadzimy do momentu, gdy:

   a) przyjedzie straż pożarna i zabezpieczy teren b) minie 10 minut c) stwierdziliśmy, że ofiara zaczęła oddychać i powróciło u niej krążenie

   Kopson wyjaśnia:

   Uciśnięcia przerywa się dopiero wtedy, gdy poszkodowany zacznie normalnie oddychać i wróci krążenie, gdy przejmie go zespół ratownictwa medycznego albo gdy ratownik opadnie z sił. Żaden zegar tego nie kończy: 10 minut to wymyślony limit, a serce potrafi wrócić po znacznie dłuższej resuscytacji. Przyjazd straży pożarnej niczego nie zmienia, jeżeli teren jest już bezpieczny - liczy się przekazanie poszkodowanego ratownikom medycznym.

   Podstawa prawna: wytyczne ERC 2021

5. Pytanie 5

   Sygnał ręczny: obie ręce połączone na wysokości klatki piersiowej. Sygnał ten oznacza:

   a) "odległość pozioma" b) "KONIEC. Zatrzymanie działania" c) "opuścić do dołu"

   Kopson wyjaśnia:

   Ręce złączone na wysokości klatki piersiowej zamykają całą operację - sygnalista kończy kierowanie i nie wyda już dalszych poleceń. Wyciągnięte poziomo ramiona to tylko przerwa w ruchu, a uniesione nad głowę to zatrzymanie awaryjne, więc te trzy sygnały tworzą uporządkowaną skalę. Zapamiętaj kolejność po położeniu rąk: nad głową alarm, poziomo przerwa, złączone na piersi koniec.

   Podstawa prawna: rozporządzenie MPiPS z 26.09.1997 r., załącznik nr 1 - sygnały ręczne (t.j. Dz.U. 2003 nr 169 poz. 1650)

Część praktyczna, której nie przećwiczysz na ekranie

Arkusz wyżej odwzorowuje wyłącznie część teoretyczną. Sesja egzaminacyjna ma dwie części, a druga odbywa się na maszynie, na wyznaczonym placu, przed komisją Centrum Egzaminowania Operatorów. Żeby zdać część praktyczną, trzeba zaliczyć dwa zadania: obsługowe i technologiczne. Oba - zaliczenie jednego nie wystarcza.

Zadanie obsługowe

Czynność z zakresu codziennej obsługi maszyny, wskazana przez komisję: sprawdzenie poziomów płynów i szczelności układu hydraulicznego, ocena stanu osprzętu roboczego i sworzni, kontrola ogumienia albo układu jezdnego gąsienicowego, oświetlenia, sygnału ostrzegawczego i wyposażenia kabiny. Zadania są jawne: Centrum publikuje je w tych samych arkuszach co pytania testowe, w wersji CEO/2025/2.06.

Zadanie technologiczne

Praca maszyną według poleceń komisji - wykonanie wykopu albo przemieszczenie gruntu w wyznaczonym obrysie, z zachowaniem klina odłamu, bezpiecznej odległości od krawędzi wykopu i od napowietrznych linii elektroenergetycznych, z odkładaniem urobku we wskazane miejsce i z odstawieniem maszyny w pozycji postojowej. Liczy się nie tylko efekt, ale i to, czy w trakcie pracy nikt nie znalazł się w zasięgu naczynia roboczego.

Tej części nie da się przećwiczyć na ekranie. Płynności ruchów, czucia osprzętu i oceny gruntu uczy się wyłącznie na maszynie, na placu i z instruktorem - a do egzaminu trzeba wcześniej ukończyć szkolenie w ośrodku z Potwierdzeniem Centrum, czego serwis nie zastępuje. Przygotowujemy do części pisemnej i do tego, żeby wiedzieć, czego komisja szuka. Kto nie zda, ma 14 dni od dnia egzaminu na złożenie wniosku o poprawkę. Pytania teoretyczne o obsługę maszyny masz w dziedzinie obsługa techniczna i eksploatacja, a o samą robotę ziemną w dziedzinie technologia robót ziemnych.